onlyword00

Jest mi łatwo? Nie. Nigdy nie było mi łatwo mierzyć się z teraźniejszością, a już tym bardziej z przyszłością. Nie wiem czy starczy mi nawet sił, aby się ogarnąć w odpowiednim momencie i nadrobić wszystko co tak dawno straciłam. Nie wiem, kiedy się obudzę z tego pieprzonego koszmaru, który tak często dusi moją dusze poprzez głębokie rany wspomnień. Nie wiem czy zdobędę siłę na kolejną walkę z otaczającym mnie losem. Nie wiem czy dam radę wytrwać i pokonać przeciwności, jakie los stawia mi na swojej drodze. Nie wiem czy kiedyś uda mi się jeszcze być szczęśliwą osobą. Nie wiem czy zacznę żyć tak, jak chcę. Nie wiem czy będę w ogóle potrafiła oddychać w tym, jakże sztucznym świecie... Życie mnie nudzi.

W życiu najłatwiej jest milczeć, olewać wszystko i stać się zwyczajnie obojętnym na wszystko. Nie ważne, że są osoby, które coś czują, które tęsknią za drugą osobą. Nie liczy się fakt, że ktoś siedzi, spogląda co jakiś czas na komórkę bądź w prawy, dolny róg komputera i czeka na jakaś wiadomość. Taka osoba jedynie może się martwić, wylewać słone łzy, które zaleją jej policzek, a potem chodzić z podpuchniętymi, przekrwionymi oczami, udając, że wszystko jest w porządku. Przecież to tylko zwykłe olewanie, brak czasu na wymienienie paru konkretnych zdań, które zapewniłyby o tym, że nic złego się nie dzieje. Niektórzy po prostu nie rozumieją cichego wołania o odezwanie się.. Wolą postąpić po swojemu, dając przy tym wyraźnie do zrozumienia, że nic tak naprawdę nie ma sensu.